top of page
Frank Schumann

De Jupp mit da alt Bleschdoos

Wenn unsa Jupp

dursch die ään ganz beschdimmt Zahnlikk peift,

òwwe links, an seim plombierd Backezahn vorbei,

heert sisch´s aan,

wie wenn die alt Dampflock nääa kummt

un im lätschde Aucheblick,

kurz bevòa se an ääm voabeirauscht,

schrill peift.

So lang gezòò nòò òwwe,

mi´m kurze Escho.


So ähnich wie „ Iiiii uu uu uuuuu iiii , “ heert sisch´s aan


All Eck, Backe,

Milsch un Schneidezähn,

alles was´ vun Klänuff beim rausgefall,

aach mòò rausgehau woa is,

is in sei uralt ròschdisch Bleschdoos gewannert.

So e Satz 13 er Sechskantschrauwe,

mit de passende Muttre is is aach noch mit ringeflòò.


Sei klän Enkelsche Lia,

is mit däm ròschdisch Ding als im Mordsradau

um de Kischedisch gerappelt.

Siwwe Kirchkääre hat´s noch dezuu rinngeschbuddst

Das hat dänne Schrauwekrach bisje abgedämpft ,

„Was soll´s“, hat sich de Opa Jupp gesaad.

„ Das is halt der neije Sound im ròschdisch laude Weltchaos!“


Un genau im sechs Achtel Takt sinn se dann se zwätt, er un´s Lia,

„Dch Dsch Dsch“ un „Dch Dsch Dsch“,

straight graad aus,

mit de Lock durch de Flur,

un im Zuuch meileweit dursch ihr Prärie gerauscht.

Die Doos hat dezuu geschebberd,

die Kääre geknirscht

un am Ziel ;

is´ widda owwe links, durch die ähn ganz bestimmt Zahnligg,

de schrille Pfiff vum Oopa Jupp kumm:

„iiiii uu uu uuuuu iiii “ un „ubb ! “

Gebremst un gedampft hat die Lock am Bahnschdeisch.


Der hat schunn als e Schraub logga, de Jupp,

saan die Leid iwwerall, bis heit.


Dänne Satz 13er Sechskantschrauwe,hat´a dann awwa häärgebb.

De Enzo un däm sei Koleesch Enzokuhle kunnde die gudd gebrauche.

Die hann nämlisch sage un schreiwe,

dänne uralde poschdgelwe Käfa widda sesammegeschweißt.

Der hat halbvafall draus in de Garaasch geschdann, der VW.

Un die 13 er Schrauwe sammt Muddre,

sinn vun denne zwei, logga am Kootflieschel vòòre rechts,

vaschafft woa.


De Enzokuhle kääm vum Kap der guten Hoffnung,

hat de Enzo iwwerall rummvazählt.

Dòò unne gääb das iwwerall so gemacht, mit de Audoos. Das wäär normal.

„Das macht jòò Hoffnung“, hat de Jupp gemänt un laut gelacht.

„Dòò unne kennt aanscheind aach irjendwie imma änna, der äna kennt.“


Die ròschdisch Doos is nòò der VW Aktion,

draus im Gaade, näwem Kirschbaam, uff dänne Poschde kumm.

Bis heid schdeed die die dòò feschtgeklämmt.

Sitt aus wie so e Denkmal !


Awwer wohin mit´m Rescht ?

Was passiert jetzt mi´m vun klänuff ausgefallne,

däm ganze rausgehaune, sammt Kääre?

Uff seina flach rescht Hand is alles hin un här gekullert.

Kurz hat´a simeliert, unser Jupp.

Dann is sei Fauscht blitzaadisch zugang


Sei groß läär Schdreischholzschachtel, Marke Welthölzer 1976,

is´m widda ingefall.

Alles was jemòòls beim gebiß un geknirscht hat,

is dann dòò leise un langsaaml rinnngerieselt, in die Schachtel.


„Au um Au

un Zahn um Zahn,

hat bei mir un in meiner Welt ausgedient“,

hat´a dann plötzlich, wie mi´mim Megafon, durch de Flur gebrüllt.


Es klän Lia is vun seim Gebäär mòò widda sesammegezukkt

wusst awwer,das´sa nur Schbas macht, wenn´a so brüllt.


Im hoe Boe

is sei Schachtel aus seina Hand raus

dursch die Luft gefl òò,

hat sammt dem Sammelsurium innedrinn Saldo geschlaa,

un ´is akrobaademäsisch

widda in seina rescht Hand geland.


„Da, die schenk ich da, damit die Zuuch weida fahre kann“ hat´a gemänt

un .„iiiii uu uu uuuuu iiii “is aus seina schäbb Schniss widder sei Pfiff kumm.…


Es Lia is dòò graad mòò so fünf ne halb gewään,

in soom Alda, wo ma so langsam sei erschde Zähn valierd.

De Jupp mit da alt Bleschdoos

Passendes Bild zum Text
Passendes Bild zum Text
Passendes Bild zum Text

De Jupp mit da alt Bleschdoos

Wenn unsa Jupp

dursch die ään ganz beschdimmt Zahnlikk peift,

òwwe links, an seim plombierd Backezahn vorbei,

heert sisch´s aan,

wie wenn die alt Dampflock nääa kummt

un im lätschde Aucheblick,

kurz bevòa se an ääm voabeirauscht,

schrill peift.

So lang gezòò nòò òwwe,

mi´m kurze Escho.


So ähnich wie „ Iiiii uu uu uuuuu iiii , “ heert sisch´s aan


All Eck, Backe,

Milsch un Schneidezähn,

alles was´ vun Klänuff beim rausgefall,

aach mòò rausgehau woa is,

is in sei uralt ròschdisch Bleschdoos gewannert.

So e Satz 13 er Sechskantschrauwe,

mit de passende Muttre is is aach noch mit ringeflòò.


Sei klän Enkelsche Lia,

is mit däm ròschdisch Ding als im Mordsradau

um de Kischedisch gerappelt.

Siwwe Kirchkääre hat´s noch dezuu rinngeschbuddst

Das hat dänne Schrauwekrach bisje abgedämpft ,

„Was soll´s“, hat sich de Opa Jupp gesaad.

„ Das is halt der neije Sound im ròschdisch laude Weltchaos!“


Un genau im sechs Achtel Takt sinn se dann se zwätt, er un´s Lia,

„Dch Dsch Dsch“ un „Dch Dsch Dsch“,

straight graad aus,

mit de Lock durch de Flur,

un im Zuuch meileweit dursch ihr Prärie gerauscht.

Die Doos hat dezuu geschebberd,

die Kääre geknirscht

un am Ziel ;

is´ widda owwe links, durch die ähn ganz bestimmt Zahnligg,

de schrille Pfiff vum Oopa Jupp kumm:

„iiiii uu uu uuuuu iiii “ un „ubb ! “

Gebremst un gedampft hat die Lock am Bahnschdeisch.


Der hat schunn als e Schraub logga, de Jupp,

saan die Leid iwwerall, bis heit.


Dänne Satz 13er Sechskantschrauwe,hat´a dann awwa häärgebb.

De Enzo un däm sei Koleesch Enzokuhle kunnde die gudd gebrauche.

Die hann nämlisch sage un schreiwe,

dänne uralde poschdgelwe Käfa widda sesammegeschweißt.

Der hat halbvafall draus in de Garaasch geschdann, der VW.

Un die 13 er Schrauwe sammt Muddre,

sinn vun denne zwei, logga am Kootflieschel vòòre rechts,

vaschafft woa.


De Enzokuhle kääm vum Kap der guten Hoffnung,

hat de Enzo iwwerall rummvazählt.

Dòò unne gääb das iwwerall so gemacht, mit de Audoos. Das wäär normal.

„Das macht jòò Hoffnung“, hat de Jupp gemänt un laut gelacht.

„Dòò unne kennt aanscheind aach irjendwie imma änna, der äna kennt.“


Die ròschdisch Doos is nòò der VW Aktion,

draus im Gaade, näwem Kirschbaam, uff dänne Poschde kumm.

Bis heid schdeed die die dòò feschtgeklämmt.

Sitt aus wie so e Denkmal !


Awwer wohin mit´m Rescht ?

Was passiert jetzt mi´m vun klänuff ausgefallne,

däm ganze rausgehaune, sammt Kääre?

Uff seina flach rescht Hand is alles hin un här gekullert.

Kurz hat´a simeliert, unser Jupp.

Dann is sei Fauscht blitzaadisch zugang


Sei groß läär Schdreischholzschachtel, Marke Welthölzer 1976,

is´m widda ingefall.

Alles was jemòòls beim gebiß un geknirscht hat,

is dann dòò leise un langsaaml rinnngerieselt, in die Schachtel.


„Au um Au

un Zahn um Zahn,

hat bei mir un in meiner Welt ausgedient“,

hat´a dann plötzlich, wie mi´mim Megafon, durch de Flur gebrüllt.


Es klän Lia is vun seim Gebäär mòò widda sesammegezukkt

wusst awwer,das´sa nur Schbas macht, wenn´a so brüllt.


Im hoe Boe

is sei Schachtel aus seina Hand raus

dursch die Luft gefl òò,

hat sammt dem Sammelsurium innedrinn Saldo geschlaa,

un ´is akrobaademäsisch

widda in seina rescht Hand geland.


„Da, die schenk ich da, damit die Zuuch weida fahre kann“ hat´a gemänt

un .„iiiii uu uu uuuuu iiii “is aus seina schäbb Schniss widder sei Pfiff kumm.…


Es Lia is dòò graad mòò so fünf ne halb gewään,

in soom Alda, wo ma so langsam sei erschde Zähn valierd.

bottom of page